ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΜΕΤΕΩΡΑ

από Καλαμπάκα προς Μετέωρα :  

9:00 π.μ. - 12:30 μ.μ.

Τιμή Εισιτηρίου : απλό 1,60 €    (εισιτήρια εκδίδονται στο σταθμό Καλαμπάκας & μέσα στο λεωφορείο)

Διαδρομή

Σταθμός ΚΤΕΛ Καλαμπάκας – ξενοδ. «Διβάνη» – φούρνος - πλατεία Δημαρχείου – κάμπινγκ «Βράχος» – ΚΑΣΤΡΑΚΙ –  κάμπινγκ «Μπουφίδη» - ΜΕΤΕΩΡΑ : Αγ. Νικόλαο Αναπαυσά – Ρουσσάνου – Βαρλαάμ – Μεγάλο Μετέωρο – Αγ. Τριάδα – Αγ. Στέφανος.

 Επιστροφή προς Καλαμπάκα ( με αναχώρηση από Αγ. Στέφανο ) 

Αγ. Στέφανος - Αγ. Τριάδα – Μεγάλο Μετέωρο-Βαρλαάμ - Ρουσσάνου - Αγ.Νικόλαο Αναπαυσά - ΚΑΣΤΡΑΚΙ - Πλατεία Δημαρχείου – Σταθμός ΚΤΕΛ

Για περισσότερες Πληροφορίες απευθυνθείτε στο σταθμό Καλαμπάκας του ΚΤΕΛ ΤρικάλωνΚ. Οικονόμου & Αβέρωφ      Τηλ. 24320 22432

 

 

Ωράρια Μοναστηριών

Μονή Μεγάλου Μετεώρου

 Θερινό ωράριο: 9:00-15:00

Κάθε Τρίτη κλειστό

 Χειμερινό ωράριο: 9:00-14:00

Κάθε Τρίτη, Τετάρτη & Πέμπτη κλειστό

 24320-22278

 Μονή Βαρλαάμ

 Θερινό ωράριο: 9:00-16:00

Κάθε Παρασκευή κλειστό

 Χειμερινό ωράριο: 9:00-15:00

Κάθε Πέμπτη & Παρασκευή κλειστό

24320-22277

 Μονή Ρουσάνου

 Θερινό ωράριο: 10:00-16:00

Κάθε Τετάρτη κλειστό

 Χειμερινό ωράριο: 9:00-14:00

Κάθε Τετάρτη κλειστό

 24320-22649

Μονή Αγίου Νικολάου Αναπαυσά

 Θερινό ωράριο: 9:00-16:00

Κάθε Παρασκευή κλειστό

 Χειμερινό ωράριο: 9:00-16:00

Κάθε Παρασκευή κλειστό

 24320-22375

 Μονή Αγίας Τριάδος

 Θερινό ωράριο: 9:00-17:00

Κάθε Πέμπτη κλειστό

 Χειμερινό ωράριο: 10:00-16:00

Κάθε Πέμπτη κλειστό

 24320-22220

Μονή Αγίου Στεφάνου

 Θερινό ωράριο: 9:00-13:20 & 15:30-17:30

Κυριακές ανοίγει 9:30 – Δευτέρα Κλειστό

 Χειμερινό ωράριο: 9:30-13:00 & 15:00-17:00

Κάθε Δευτέρα κλειστό

 

 

Τα Άγια Μετέωρα αποτελούν μια απόκοσμη πέτρινη πολιτεία, στο δυτικό τμήμα της θεσσαλικής γης, ανάμεσα στους ορεινούς όγκους της Πίνδου και των Αντιχασίων με χίλιους και περισσότερους βράχους.

Καμμιά ανθρώπινη περιγραφή και καμμιά εικόνα δεν μπορεί να παρουσιάσει την επιβλητική τους ομορφιά.

Τεράστιοι βράχοι, ψηλοί, μονοκόμματοι, με τετρακόσια και πλέον μέτρα ύψος, που έγιναν, λες, από τον Θεό ειδικά για τους παράτολμους ασκητές που θα ζητούσαν στην υπερκόσμια γαλήνη τους έναν μοναδικά κατάλληλο τόπο ολοκληρωτικής αφιερώσεως.

«Το μετεωρίτικο τοπίο και η ασκητική ζωή είναι δύο πράγματα, που μοιάζουν πολύ. Η προσευχή, η βαθειά ολoκληρωτική προσευχή… χρειάζεται κάτι σαν τα Μετέωρα. Κάτι τραχύ και επιβλητικό. Χρειάζεται γυμνή πέτρα και ουρανό. Πολύ Ουρανό!» (Αθανάσιος Κούρος).

Μετέωρα. Το όνομα «Μετέωρο» εμπνεύστηκε -αρχικά- ο κτίτορας της ιεράς μονής Μεταμορφώσεως, όσιος Αθανάσιος ο Μετεωρίτης, (1343/4 μ.Χ.) για τον «Πλατύ Λίθο», όπου πρωτοανέβηκε. Κατόπιν κατέστη η γενική ονομασία των βράχων, αφού «μετέωρος» σημαίνει κατά λέξη υψηλός, αιωρούμενος. Στον βίο του οσίου Αθανασίου συναντούμε επίσης τον όρο «λιθόπολις».

Πάνω στα θεόκτιστα βράχια κτίστηκε πλήθος ασκητηρίων και μοναστηριών, που συναποτελούν το δεύτερο μετά το Άγιο Όρος μοναστικό κέντρο της Ελλάδος.

Γεωλογικός σχηματισμός των βράχων. Η δημιουργία των μετεώρων βράχων, κατά την πιθανότερη θεωρία, οφείλεται σε ένα δελτογενή στο σχήμα κώνο, δηλαδή έναν όγκο από ποταμίσιες πέτρες, άμμο και λάσπη, που οδηγούνταν στην αρχέγονη θεσσαλική λίμνη από έναν ποταμό, ο οποίος εικοσιπέντε εκατομμύρια χρόνια πριν, είχε τις εκβολές του στην περιοχή της σημερινής Καλαμπάκας. Όταν, αργότερα, ο υδάτινος αυτός όγκος βρήκε διέξοδο προς το Αιγαίο, με την απόσχιση του Ολύμπου από την Όσσα, ο συσσωρευμένος δελτογενής κώνος με την διαβρωτική επίδραση σεισμών, ανέμων, και ισχυρών βροχοπτώσεων, διασπάστηκε σε λόφους και σπηλαιώδεις βράχoυς διαφόρων σχημάτων.

Ο Αγιομετεωρίτικος Μοναχισμός και η διαχρονική μαρτυρία του

Η κινητήρια δύναμη που συνετέλεσε αυτό το θαύμα πάνω στους τραχείς βράχους του θεσσαλικού κάμπου ήταν η αγάπη για το Θεό και τη μοναχική ζωή και άσκηση. Ο μοναχισμός είναι η υψηλότερη και η πλέον αγιαστική μορφή ζωής. Η τέλεια αφιέρωση του ανθρωπίνου προσώπου στον Τριαδικό Θεό. Είναι μίμηση της καταστάσεως των Αγγέλων στον θείο έρωτα, στην υμνωδία, στην υπακοή και στην διακονία των ψυχών, γι’ αυτό και η μοναχική βιοτή ονομάστηκε «ισάγγελη πολιτεία» και «αγγελομίμητη διαγωγή». Όλη η ζωή του μοναχού είναι ένα ολοκληρωτικό άνοιγμα της ψυχής στο Θεό και στην τήρηση των εντολών Του, ένας διαρκής αγώνας αγιασμού, μία συνεχής προσευχή. Ο μοναχός είτε εργάζεται, είτε μελετά, είτε ησυχάζει, βοά καρδιακά και αδιάλειπτα προς τον Θεό υπέρ της του κόσμου σωτηρίας.

Στον πέρασμα των αιώνων τα Αγιομετεωρίτικα μοναστήρια αποτέλεσαν φυτώρια αγιασμού ενός πλήθους μοναχών, σταυροδρόμια της πίστεως και του πολιτισμού, θησαυροφυλάκια των αξιών και των αρετών του ελληνορθοδόξου πνεύματος. Σ’ αυτά συναντήθηκε, με απόλυτη αρμονία, ο απαράμιλλος φυσικός πλούτος με την διακριτική ανθρώπινη παρέμβαση, η ένταση της πνευματικής αναζητήσεως και της αφιερώσεως στο Θεό με την φιλοκαλία και τον πολιτισμό, η τραχύτητα της ασκητικής βιοτής με την λεπτότητα της τέχνης και την ευαισθησία της καλλιτεχνικής δημιουργίας, που γινόταν όμως πάντοτε προς δόξαν του πάντων Δημιουργού.